All texts are in english and greek language. Όλα τα άρθρα είναι και στην αγγλική και στην ελληνική γλώσσα t2ga.jpg Taksidi 2 Greece interviews Rebecca Elia – Η Rebecca Elia μας μιλά…

Taksidi 2 Greece e-magazine

Find the best travel & art greek e-magazine! New upploads every day! Watch our new web tv channel! Stay tuned!

Taksidi 2 Greece interviews Rebecca Elia – Η Rebecca Elia μας μιλά…

Rebecca Elia is … almost Greek. We had a very interesting discussion with her!

Questions: Maria Athanasopoulou


  • Tell us a few things about you and your life.

I am a third generation Assyrian. My grandparents immigrated to the United States from Iran almost 100 years ago, escaping genocide for their Christian faith, when they were chased out by the Ottoman Turks.

Education was always extremely important in our family, so my mother completed her doctorate of Education in her fifties. All of her children received postgraduate degrees.

I have always had an interest in helping others create health, and in the multiple factors that influence balance and health in our lives. So I found a way to combine this interest with my education and career choice.

I have had to create and re-create my life without guidance from role models. I am continually learning how to practice health and balance in my own life. This often involves going against the flow and making choices that others do not support or are frightened to make for themselves. Some of my choices have been difficult for others to understand, such as my decisions to work fewer hours, to live in an apartment on the equivalent of a teacher’s salary, or to drive a ten-year old Hyundai in order to travel to Greece each year.

  • Tell us about the doctor Rebecca and the author Rebecca.

I consider myself a healer rather than a doctor. My interest and vision ran counter to my conventional medical training. As such, I never really fit in. I was always more interested in looking at the multiple factors that affect our health rather than only those of a physical nature. Through my experiences in the medical profession, specifically, and our American society, in general, I came to see health and balance as a product of the qualities valued by a society. Specifically, I became interested in the balance between masculine and feminine qualities, and noticed that imbalance between these often creates not only difficulties in our lives, but illness, as well. Our American culture tends to value masculine qualities over feminine ones, and I believe that this creates multiple problems for us.

I hope to be an author soon, but, for now, I am a yet-to-be-published writer. One of the best parts of my career as an Obstetrician-Gynecologist has been my role in helping women create healthier lives–providing information and assistance to them so that they may make necessary changes in their lives. I love speaking and started giving talks about the subject of feminine-masculine balance in 2000; my first talk was to IWOG in Thessaloniki! Writing is a natural progression from speaking. It’s time to place this information into written form so that it will be available to a greater number of people. I am turning fifty this year and have given myself the gift of leave from patient care to write three books.

  • How did your great love for Greece begin?

For the full version you’ll have to read one of my books. It was a very unusual situation, and there were many strange twists and turns. The brief version is this: I was half-way through my four-year residency training when I came across a Conde Nast traveller magazine, August 1988 issue. The cover story was about the Greek islands (a picture of Symi graced the cover). Inside, there was a picture of a rather plain beach on Patmos, and, when I saw it, I knew that I must go to Greece. I was summoned. But I had to wait two more years until I had finished my training. That first trip was for two months. I arrived in Greece alone; however, I remained alone only five days total. Greece and the Greeks welcomed me like a long-lost relative. Still, to this day, most Greeks insist that I am Greek. Honestly, when I first arrived it felt like I was returning home. Even my Greek friends are surprised by the welcome that I receive. It is far beyond Greek hospitality. Greece is my other home.

  • Has Greek culture affected you as a person?

Yes. Again, my books will illustrate this much better than my abbreviated answer. It isn’t so much that Greek culture has affected me but that I feel that Greece is already inside of me. Personally, my experience in our established systems, medical and otherwise, and our American life, has suppressed and devalued the feminine in me, as it has in others. Greece allows this essential part of my nature to be expressed. Some of this comes from the Greek way of life, but a lot more comes from the land and the elements themselves. The sea, the piercing light, the red earth, all make it easier to relate to the feminine in us—our ability to create, to nurture, to heal, the cycles of the moon, the seasons of our lives, the interdependent nature and importance of family and community. Add to this that in Greece I am seen and treated as a woman first. In the U.S. I’m seen as a doctor first. Greece saves me. It provides for me all that is missing from my experience in the U.S.

  • Do you travel often to Greece?

Yes. I have travelled to Greece annually for twenty years. I also lived in Greece for almost two years in 1997-98.

  • Which are your favourite places in Greece?

The Ancient Goddess sites, especially the lower site at Delphi, at the Tholos. I spend a lot of time there. Skopelos is my favourite island. I also visit friends in Volos, Thessaloniki and Athens.

  • What was your exact role in the Nia Vardalos’ movie?

I was her stand-in at Delphi for My Life in Ruins (Erotas ala Ellinika). When they didn’t need me as a stand-in I was also an extra. (The back of my hair appears for a split-second.) The crazy part of this story is that just a couple weeks earlier they were filming Mamma Mia on Skopelos when I happened to be there. I ended up as an extra in Mamma Mia as well. What are the chances of having two films shot within a couple of weeks of each other at my favourite Greek locations while I was there? I’ve posted a story about my experience on the set of My Life in Ruins on my webpage:

  • Tell us how you consider Greeks, their habits, their customs and their hospitality.

Oh my goodness, I could write several books about this topic. It is so interesting for me to look at present day modern Greeks and compare them with ancient Greeks. I certainly see philosophical threads of Plato, Aristotle and Socrates present in modern day Greeks—the good and the bad. But I also see the influence of the rest of the world and, frankly, it’s difficult for me to watch some of these changes. My humble opinion is that it is so important for us to evaluate, honestly, our beliefs, our habits, and our customs, and ask if they have value. If they do, then it is important that we retain them. We have lost so many important rituals that have served an essential purpose. There are places in Greece where the Greeks still retain some very ancient practices. There is also an interesting merging of ancient practices with more recent religious ones (such as beliefs about the evil eye and prayers of protection).The Greeks have always been extremely hospitable to me, but if you want the opinion of a foreigner I am not the appropriate one to ask, as my Greek friends and acquaintances have never treated me as a foreigner but as family—so this is not hospitality at all. The Greeks are a very social people. Americans are very independent and, as a result, isolated. In the U.S., I have anonymity and independence. In Greece, it is impossible to be anonymous. There, I have community and family; everyone knows me—even the ones I do not know.

  • Tell us your future plans.

I am currently working on three book projects. The first is about feminine health and will discuss my philosophy on the feminine-masculine imbalance that exists in our society. Although of a serious nature, it will be filled with stories and will, hopefully, be fun and interesting to read. The second is about five generations of Assyrian women, from my great grandmother to my nieces, and is about the unspoken truths that are passed down from mother to daughter. It will address issues of abuse and victimization, will discuss the merging of Christian faith with Middle-Eastern thought, and will span the globe from the Middle East to the United States. The third will be the fun book about my crazy experiences in Greece. All three will contain elements of Greece. My immediate plans include returning to Greece this Fall and devoting more of my time to writing and speaking.

For more information about health and balance please see my website: and my blog: And don’t forget my webpage about Greece:



  • Μίλησε μας για σένα και τη ζωή σου

Είμαι Ασσύρια 3ης γενιάς. Οι παππούδες μου μετανάστευσαν στις ΗΠΑ από το Ιράν σχεδόν πριν από 100 χρόνια, γλιτώνοντας από γενοκτονία για τη χριστιανική τους πίστη, όταν κυνηγήθηκαν από τους Οθωμανούς τούρκους.

Η μόρφωση ήταν πάντοτε εξαιρετικά σημαντική στην οικογένεια μας, έτσι η μητέρα μου ολοκλήρωσε το διδακτορικό της στα πενήντα της. Όλα τα παιδιά της έλαβαν μεταπτυχιακά διπλώματα. Εγώ είχα πάντα ένα ενδιαφέρον να βοηθώ τους άλλους να «δημιουργούν» υγεία και με ενδιέφεραν επίσης οι πολλαπλοί παράγοντες που επηρεάζουν την ισορροπία και την υγεία στη ζωή μας. Έτσι, βρήκα έναν τρόπο να συνδυάσω αυτά μου τα ενδιαφέροντα με την επιλογή μου σπουδών και καριέρας. Έπρεπε να δημιουργήσω και να ξαναδημιουργήσω τη ζωή μου χωρίς καθοδήγηση από μοντέλα ρόλων. Συνεχώς μαθαίνω πως να εξασκώ την υγεία και την ισορροπία στη ζωή μου. Αυτό συχνά απαιτεί να πηγαίνεις κόντρα στο ρεύμα και να κάνεις επιλογές που οι άλλοι δεν υποστηρίζουν η φοβούνται να επιλέξουν για τους εαυτούς τους. Μερικές από τις επιλογές μου ήταν δύσκολο να τις καταλάβουν οι άλλοι, όπως οι αποφάσεις μου να εργάζομαι λιγότερες ώρες, να ζω σε ένα διαμέρισμα που αντιστοιχεί στο μισθό ενός δάσκαλου ή να οδηγώ ένα παλιό Hyndai 10 ετών για να ταξιδεύω στην Ελλάδα κάθε χρόνο.

  • Μίλησε μας για τη γιατρό Rebecca και τη συγγραφέα Rebbeca

Θεωρώ τον εαυτό μου πιο πολύ θεραπεύτρια παρά γιατρό. Το ενδιαφέρον και το όραμα μου αντιτίθενται στη συμβατική ιατρική μου εκπαίδευση. Ως τέτοια, ποτέ δε μου ταίριαξε. Πάντοτε ενδιαφερόμουν πιο πολύ στο να εξετάζω τους πολλαπλούς παράγοντες που επηρεάζουν την υγεία μας, παρά μόνον αυτούς της φύσης. Μέσα από τις εμπειρίες μου από το ιατρικό επάγγελμα, ειδικά στην αμερικάνικη κοινωνία, οδηγήθηκα στο να δω την υγεία και την ισορροπία ως προϊόν των στοιχείων που μια κοινωνία θεωρεί ως αξίες.. Ειδικά, ενδιαφέρθηκα για την ισορροπία ανάμεσα στα αρσενικά και στα θηλυκά στοιχεία και παρατήρησα ότι η ανισσοροπία ανάμεσα στα δύο αυτά στοιχεία δημιουργεί όχι μόνο δυσκολίες στη ζωή μας, αλλά και ασθένειες επίσης. Η αμερικανική κουλτούρα τείνει να δίνει άλλη αξία στα αρσενικά στοιχεία εις βάρος των θηλυκών και πιστεύω ότι αυτό δημιουργεί πολλαπλά προβλήματα για εμάς. Ελπίζω να γίνω συγγραφέας σύντομα, αλλά προς το παρόν είμαι μια συγγραφέας «που πρόκειται να εκδοθεί». Ένα από τα καλά της καριέρας μου ως μαιευτήρας γυναικολόγου, ήταν να βοηθώ τις γυναίκες να δημιουργούν πιο υγιείς ζωές – δίνοντας πληροφορίες και βοήθεια σε αυτές, ώστε να κάνουν αναγκαίες αλλαγές στη ζωή τους. Αγαπώ να μιλώ και άρχισα να δίνω διαλέξεις σχετικά με το θέμα της ισορροπίας θηλυκού – αρσενικού το 2000. Η πρώτη μου διάλεξη ήταν στο IWOG στη Θεσσαλονίκη! Το γράψιμο είναι μια φυσική εξέλιξη του λόγου. Έχει έρθει ο καιρός να γράψω τις πληροφορίες που έχω, ώστε να είναι διαθέσιμες σε έναν μεγαλύτερο αριθμό ανθρώπων. Γίνομαι 50 ετών αυτή τη χρονιά και έχω δώσει στον εαυτό μου το «δώρο» να αφήσω τη φροντίδα των ασθενών για να γράψω τρία βιβλία.

  • Πως ξεκίνησε αυτή η μεγάλη σου αγάπη για την Ελλάδα;

Για μια πλήρη απάντηση θα πρέπει να διαβάσετε ένα από τα βιβλία μου. Ήταν μια πολύ ασυνήθιστη κατάσταση και υπήρξαν πολλές περίεργες φάσεις. Η σύντομη εκδοχή είναι η εξής: ήμουν στη μέση της τετράχρονης άσκησης μου, όταν έπεσε στα χέρια μου το ταξιδιωτικό περιοδικό Conde Nast, τεύχος Αύγουστου 1988. Το εξώφυλλο ήταν για τα ελληνικά νησιά (μια φωτογραφία της Σύμης το κοσμούσε). Μέσα στο περιοδικό υπήρχε μια φωτογραφία μιας μάλλον πλατιάς παραλίας στην Πάτμο και, όταν την είδα, ήξερα ότι πρέπει να πάω στην Ελλάδα. Εντυπωσιάστηκα. Αλλά έπρεπε να περιμένω δυο ακόμα χρόνια μέχρι να τελειώσω την άσκηση μου. Αυτό το πρώτο μου ταξίδι ήταν για δυο μήνες. Έφτασα στην Ελλάδα μόνη, ωστόσο παρέμεινα μόνη συνολικά 5 ημέρες. Η Ελλάδα και οι Έλληνες με καλωσόρισαν σαν έναν από καιρό χαμένο συγγενή. Ακόμη, μέχρι σήμερα, πολλοί Έλληνες πιστεύουν ότι είμαι ελληνίδα. Ειλικρινά, όταν έφτασα για πρώτη φορά, ένιωσα σαν να επέστρεφα στο σπίτι μου. Ακόμα και οι Έλληνες φίλοι μου εντυπωσιάζονται από την αποδοχή που δέχομαι. Είναι πολύ πιο πέρα από την ελληνική φιλοξενία. Η Ελλάδα είναι η άλλη μου πατρίδα!

  • Σε έχει επηρεάσει ως άνθρωπο η ελληνική κουλτούρα;

Ναι! Τα βιβλία μου θα το παρουσιάσουν αυτό πολύ καλύτερα από τη σύντομη μου απάντηση εδώ. Δεν είναι τόσο ότι η ελληνική κουλτούρα με έχει επηρεάσει, όσο ότι η Ελλάδα είναι ήδη μέσα μου. Προσωπικά, η εμπειρία μου στα καθεστώτα συστήματα, ιατρικό και άλλα, και ο αμερικανικός τρόπος ζωής, έχει καταπιέσει και απαξιώσει το θηλυκό μέσα μου, όπως και σε πολλούς άλλους. Η Ελλάδα επιτρέπει σε αυτό το ουσιαστικό κομμάτι της φύσης μου να εκφραστεί. Κάτι από αυτό προέρχεται από τον ελληνικό τρόπο ζωής, αλλά πολύ περισσότερο προέρχεται από τη χώρα και τα ίδια τα στοιχεία της. Η θάλασσα, το καταλυτικό φως, η κόκκινη γη, όλα αυτά κάνουν ευκολότερο το να έρθουμε σε επαφή με το θηλυκό στοιχείο μέσα μας και να αναπτύξουμε την ικανότητα μας να δημιουργούμε, να τρέφουμε, να θεραπεύουμε και να βιώνουμε τους κύκλους της σελήνης, τις εποχές στη ζωή μας, την αλληλοεξαρτώμενη φύση και τη σημασία της οικογένειας και της κοινότητας. Προσθέστε σε αυτό και το ότι στην Ελλάδα με βλέπουν και με μεταχειρίζονται πρώτα σαν γυναίκα. Στις ΗΠΑ με βλέπουν πρώτα σαν γιατρό. Η Ελλάδα με σώζει. Μου δίνει όλα όσα μου λείπουν και όσες εμπειρίες στερούμαι στις ΗΠΑ.

  • Ταξιδεύεις συχνά στην Ελλάδα;

Ναι, ταξιδεύω στην Ελλάδα κάθε χρόνο για είκοσι χρόνια. Επίσης έχω ζήσει στην Ελλάδα για δυο σχεδόν χρόνια, (1997-1998)

  • Ποια είναι τα αγαπημένα σου ελληνικά μέρη;

Οι τόποι των αρχαίων γυναικών θεών, ειδικά ο χώρος του Θόλου στους Δελφούς. Περνώ πολύ χρόνο εκεί. Η Σκόπελος είναι το αγαπημένο μου νησί. Επισκέπτομαι επίσης φίλους στο Βόλο, στη Θεσσαλονίκη και στην Αθήνα.

  • Τι ακριβώς έκανες στην ταινία της Nia Vardalos;

Ήμουν η αντικαταστάτρια της στους Δελφούς για την ταινία «Μy life in ruins» (Έρωτας αλά ελληνικά). Όταν δε με χρειάζονταν ως αντικαταστάτρια, ήμουν στα extra. (το πίσω μέρος των μαλλιών μου εμφανίζεται για δευτερόλεπτα). Το τρελό αυτής της ιστορίας είναι ότι μόλις δυο εβδομάδες νωρίτερα γύριζαν το Mamma Mia επίσης. Δεν ήταν φοβερό που γυρίζονταν δυο ταινίες μέσα σε χρονικό διάστημα δυο εβδομάδων μεταξύ τους, στις αγαπημένες μου ελληνικές τοποθεσίες, ενώ ήμουν εκεί; Δημοσίευσα μια ιστορία σχετικά με την εμπειρία μου στο «Έρωτας αλά ελληνικά» στην ιστοσελίδα μου

Πες μου τι εντύπωση σου κάνουν οι Έλληνες ως λαός, οι συνήθειες, τα έθιμα και η φιλοξενία στην Ελλάδα

Ω Θεέ μου, θα μπορούσα να γράψω πολλά βιβλία με αυτό το θέμα. Είναι τόσο ενδιαφέρον για μένα να κοιτώ σήμερα τους συγχρόνους Έλληνες και να τους συγκρίνω με τους αρχαίους. Σίγουρα βλέπω φιλοσοφικές «κλωστές» του Πλάτωνα, του Αριστοτέλη και του Σωκράτη παρούσες στους σύγχρονους Έλληνες, τους καλούς και τους κακούς. Αλλά επίσης βλέπω την επιρροή του υπόλοιπου κόσμου σε αυτούς και ειλικρινά είναι δύσκολο να παρατηρήσω ορισμένες από αυτές τις αλλαγές. Η ταπεινή μου γνώμη είναι ότι είναι τόσο σπουδαίο για μας να αξιολογούμε έντιμα τα πιστεύω μας, τις συνήθειες και τα έθιμα μας και γι’αυτό ρωτάμε αν έχουν αξία. Αν έχουν, τότε είναι σημαντικό το ότι τα διατηρούμε. Έχουμε χάσει τόσες πολλές σημαντικές τελετουργίες αλλά και τον ουσιαστικό σκοπό που αυτές υπηρετούσαν. Υπάρχουν μέρη στην Ελλάδα όπου οι Έλληνες ακόμα διατηρούν ορισμένες πολύ αρχαίες πρακτικές. Υπάρχει επίσης ένας ενδιαφέρων συγκερασμός αρχαίων πρακτικών και νεώτερων θρησκευτικών πρακτικών (όπως οι δοξασίες για το κακό μάτι και οι προσευχές για προστασία).

Οι Έλληνες πάντοτε υπήρξαν εξαιρετικά φιλόξενοι προς εμένα, αλλά αν ζητάτε τη γνώμη ενός ξένου, δεν είμαι ο κατάλληλος άνθρωπος για να ρωτήσετε, αφού οι Έλληνες φίλιοι και γνωστοί μου, δε μου συμπεριφέρθηκαν ποτέ ως ξένη, αλλά σαν μέλος της οικογένειας τους, οπότε αυτό δεν είναι καθόλου «φιλοξενία», είναι κάτι πολύ παραπάνω. Οι Έλληνες είναι πολύ κοινωνικοί άνθρωποι. Οι Αμερικανοί είναι πολύ ανεξάρτητοι και ως εκ τούτου απομονωμένοι. Στις ΗΠΑ έχω ανωνυμία και ανεξαρτησία. Στην Ελλάδα, είναι αδύνατο να είμαι ανώνυμη. Έχω κοινότητα και οικογένεια, όλοι με γνωρίζουν ακόμα και κάποιοι που δεν τους γνωρίζω εγώ.

  • Πες μας τα μελλοντικά σου σχέδια.

Εργάζομαι αυτή την περίοδο γράφοντας 3 βιβλία. Το πρώτο αφορά τη γυναικεία υγεία και θα πραγματευτεί τη φιλοσοφία μου πάνω στην ανισορροπία θηλυκού – αρσενικού που υφίσταται στην κοινωνία μας. Παρόλο που είναι ένα πολύ σοβαρό θέμα, θα είναι γεμάτο με ιστορίες και ευελπιστώ ότι θα είναι και αστείο και ενδιαφέρον. Το δεύτερο βιβλίο αφορά 5 γενεές Ασσυρίων γυναικών, από την προγιαγιά μέχρι τις ανιψιές μου και περιγράφει τις ανείπωτες αλήθειες που πέρασαν από μάνα σε κόρη. Θα περιλαμβάνει θέματα κατάχρησης και θυματοποίησης, θα συζητά το συνδυασμό της χριστιανικής πίστης με τη μεσανατολική σκέψη και θα καλύπτει γεωγραφικά την απόσταση από τη μέση Ανατολή ως τις ΗΠΑ. Το τρίτο θα είναι ένα αστείο βιβλίο μου σχετικά με τις τρελές εμπειρίες μου στην Ελλάδα. Και τα τρία θα περιέχουν στοιχεία της Ελλάδας. Τα άμεσα σχεδία μου περιλαμβάνουν επιστροφή στην Ελλάδα αυτό το Φθινόπωρο και αφιέρωση περισσότερου χρόνου στη συγγραφή και στις ομιλίες μου. Για περισσότερες πληροφορίες σχετικά με την υγεία και την ισορροπία, μπορείτε να διαβάσετε την ιστοσελίδα μου

Και στο blog μου Και μην ξεχνάτε την ιστοσελίδα μου για την Ελλάδα /its-all-greece-to-me.html